Ik wil heel graag nieuwe recepten maken. Eens per maand wil ik een recept maken wat ik al heel lang, of misschien nog nooit heb gemaakt.
Dit is op zich best een moeilijk doel met een vent in huis die niet heel veel lust. Dus heb ik een beetje jullie hulp nodig. Ik wil 60 recepten proberen, en dan niet de standaard aardappels groente en vlees. Maar compleet nieuwe maaltijden. Dit is echter moeilijker dan gedacht, en heb ik besloten om jullie hulp in te roepen. Ik heb nieuwe recepten nodig, mijn smaak papillen vragen om meer. Als je een lekker recept weet zet dit dan in de reacties (met link zou fijn zijn natuurlijk).
Nu het moeilijkste, want dit mag er niét inzitten:
- Tomaat
- Paprika
- Pasta
- sperziebonen
- champignons
- Zak roerbakgroente
- Het liefst zo min mogelijk groente
- Roerbak gerechten
- Rijst
Dit is zo'n beetje wat liefje niet eet. Ik vind het best moeilijk om nieuwe dingen uit te proberen waar deze ingrediënten niet inzitten, en apart koken vind ik weer zo'n gedoe. Dus als iemand tips heeft voor een recept waar dit niet inzit, of dat ik dit er in kan verwerken zonder dat liefje dit merkt, hoor ik het graag.
Zet vooral tips neer, hoe meer tips, hoe beter!
X, Tot krabbels!
woensdag 17 oktober 2012
dinsdag 16 oktober 2012
"Boekenworm"
Sinds mijn geliefde e - reader zijn er al een paar boeken doorheen gegaan. Voornamelijk boeken die ik nog nooit van mijn leven heb gezien of over heb gehoord. Zo ben ik nu bezig in "Wat denk je wel" van Anne Dunlop. Ik heb er nog nooit van gehoord, en ik zou dit boek nooit zelf kopen of bij de bieb lenen. Maar met dank aan internet, staat deze tussen mijn 10.000 andere boeken. Ik heb er denk ik al tien weggelezen sinds ik mijn e - reader heb, en eigenlijk wil ik nóg meer lezen, maar daar moet ik toch echt eerst de e - reader sleeve met leeslampje voor kopen voordat ik thuis in het donker (in bed) lekker een boek kan open slaan.
Luister ook vooral het bovenstaande liedje! Ik weet dat ik wat oud ben om naar KVK te luisteren, maar ik heb dit liedje gehoord bij het kinderkoor van de Kunstlinie en ik vind het zo'n vrolijk leuk nummer! En het slaat wel een beetje op mij, behalve dan dat van de bieb te leen (ik heb namelijk internet :P)
X, Tot krabbels!
P.S: Heb jij nog een boekentip voor me? Laat deze vooral achter, ik lees alles :)
zondag 14 oktober 2012
"freakin' lazy sunday"
I love sundays!
Vanmorgen (okee.. middag.) ging ik er om half 12 uit. Dit omdat het hondje nodig uit moest en haar pootjes niet meer bij elkaar kon houden. Toen het hondje uit was geweest, kon ik niet meer slapen en ben ik bezig gegaan met de was en een beetje zappen.
Rond half 2 kwam liefje uit bed en is hij bezig geweest om de woonkamer op te ruimen en ben ik naar de C1000 gegaan om wat boodschapjes te doen.
Toen ik terug kwam was het filmpjetijd. We gingen voor expandables 2. Niet echt mijn film, maar opzich wel goed gemaakt en geacteerd.
Toen was het etenstijd. Zondag is natuurlijk brooddag, dus heeft liefje broodje ei gegeten en ik ging voor een pita tosti met een gebakken ei ertussen (erg lekker!) Daarna hebben we lekker lui op de bank gelegen en nu gaat liefje even douchen, en daarna word het weer lekker lui op de bank..
Heerlijk.. Zondag..
X, Tot krabbels!
Vanmorgen (okee.. middag.) ging ik er om half 12 uit. Dit omdat het hondje nodig uit moest en haar pootjes niet meer bij elkaar kon houden. Toen het hondje uit was geweest, kon ik niet meer slapen en ben ik bezig gegaan met de was en een beetje zappen.
Rond half 2 kwam liefje uit bed en is hij bezig geweest om de woonkamer op te ruimen en ben ik naar de C1000 gegaan om wat boodschapjes te doen.
Toen ik terug kwam was het filmpjetijd. We gingen voor expandables 2. Niet echt mijn film, maar opzich wel goed gemaakt en geacteerd.
Toen was het etenstijd. Zondag is natuurlijk brooddag, dus heeft liefje broodje ei gegeten en ik ging voor een pita tosti met een gebakken ei ertussen (erg lekker!) Daarna hebben we lekker lui op de bank gelegen en nu gaat liefje even douchen, en daarna word het weer lekker lui op de bank..
Heerlijk.. Zondag..
X, Tot krabbels!
zaterdag 13 oktober 2012
"First days"
Ik heb jullie nog even niks verteld, maar vandaag had ik mijn eerste werkdag!
Ik werk sinds vandaag (08.00 om precies te zijn) bij de Albert Heijn in het centrum van Almere haven. Een eerste werkdag is altijd weer spannend. Hoewel dit mijn derde supermarkt is in 5 jaar, en ik bijna alle afdelingen in de supermarkt heb gezien, blijft het spannend om naar een nieuwe supermarkt te verhuizen.
Vanmorgen was ik dan ook 1 bonk vol zenuwen. Om 6 uur ging mijn telefoontje af, en om half 7 sprong ik eruit. Na de dagelijkse verzorging, ging ik (veel te vroeg...) naar beneden om nog even wat te drinken. En toen ging ik naar mijn werk (wel 5 minuten verderop :P).
Eenmaal daar aangekomen was ik meer nieuwsgierig dan gespannen. Met wat voor mensen zal ik te maken krijgen? Mogen ze me wel? Wat is hun werkwijze? Zullen het leuke collega's zijn? Een beetje alsof je naar een nieuwe klas gaat. Het werk is vertrouwd, maar toch is alles en iedereen anders. Ik werk nu in een nieuwe omgeving en met allemaal nieuwe mensen om me heen. En voor een verlegen meisje dat liever in een hoekje staat dan om echt met mensen te praten, is dat elke keer best wel weer lastig.
Gelukkig viel het allemaal mee. Na een korte kennismaking met de bedrijfsleider (letterlijk: "ik kan je wel aan iedereen voorstellen, maar dat ben je toch voor 12.00 nog vergeten") en het ijs was gebroken. Andere mensen hoefde mijn zweterige handjes niet te voelen, en ik hoefde me niet opgelaten te voelen dat iedereen naar me zou kijken met een blik van "Oh, dat is dus dat nieuwe meisje." (ik weet hoe dat gaat, die blik heb ik ook wel eens naar een 'nieuwe' geworpen).
Op naar de broodafdeling. Altijd weer spannend om in een nieuw team te recht te komen (waar kom ik nu weer terecht?). Gelukkig heb ik vandaag met erg gezellige mensen gewerkt. Ik denk dat dit wel een geslaagd baantje is. Ik voelde me echt op me gemak met deze mensen, en gelukkig zijn ze ook erg gezellig!
Ik verheug me er al op om vrijdag weer te gaan werken :)
X, Tot krabbels
Ik werk sinds vandaag (08.00 om precies te zijn) bij de Albert Heijn in het centrum van Almere haven. Een eerste werkdag is altijd weer spannend. Hoewel dit mijn derde supermarkt is in 5 jaar, en ik bijna alle afdelingen in de supermarkt heb gezien, blijft het spannend om naar een nieuwe supermarkt te verhuizen.
Vanmorgen was ik dan ook 1 bonk vol zenuwen. Om 6 uur ging mijn telefoontje af, en om half 7 sprong ik eruit. Na de dagelijkse verzorging, ging ik (veel te vroeg...) naar beneden om nog even wat te drinken. En toen ging ik naar mijn werk (wel 5 minuten verderop :P).
Eenmaal daar aangekomen was ik meer nieuwsgierig dan gespannen. Met wat voor mensen zal ik te maken krijgen? Mogen ze me wel? Wat is hun werkwijze? Zullen het leuke collega's zijn? Een beetje alsof je naar een nieuwe klas gaat. Het werk is vertrouwd, maar toch is alles en iedereen anders. Ik werk nu in een nieuwe omgeving en met allemaal nieuwe mensen om me heen. En voor een verlegen meisje dat liever in een hoekje staat dan om echt met mensen te praten, is dat elke keer best wel weer lastig.
Gelukkig viel het allemaal mee. Na een korte kennismaking met de bedrijfsleider (letterlijk: "ik kan je wel aan iedereen voorstellen, maar dat ben je toch voor 12.00 nog vergeten") en het ijs was gebroken. Andere mensen hoefde mijn zweterige handjes niet te voelen, en ik hoefde me niet opgelaten te voelen dat iedereen naar me zou kijken met een blik van "Oh, dat is dus dat nieuwe meisje." (ik weet hoe dat gaat, die blik heb ik ook wel eens naar een 'nieuwe' geworpen).
Op naar de broodafdeling. Altijd weer spannend om in een nieuw team te recht te komen (waar kom ik nu weer terecht?). Gelukkig heb ik vandaag met erg gezellige mensen gewerkt. Ik denk dat dit wel een geslaagd baantje is. Ik voelde me echt op me gemak met deze mensen, en gelukkig zijn ze ook erg gezellig!
Ik verheug me er al op om vrijdag weer te gaan werken :)
X, Tot krabbels
vrijdag 12 oktober 2012
Dinner @ Kimono
Vorige week donderdag heb ik samen met BesteVriendinnetje weer eens een lekker meiden - shop - in - de - stad - met - uit eten te houden. Eerst gingen we dus uit eten, en dit was bij de "Kimono".
Het is een Japanse sushi en grill bar (waar ze dus voor de anti - sushi mensen ook vlees en groente hebben), en ooooooooh! Wat is het goddelijk!
Een kleine uitleg, want als je er voor t eerst komt, dan kan het nog best ingewikkeld zijn :)
- U kunt 2 uur lang onbeperkt bestellen van de menu kaart (6 rondes)
- Het aantal gerechten dient u zelf in te vullen op onze bestelformulier
- Per ronde kunt u per persoon maximaal 5 gerechten bestellen
- De volgende bestelling kan genuttigd worden indien de vorige bestelling genuttigd is.
Om verspilling te voorkomen hanteren wij een verspillings beleid. Restanten als gevolg van over bestelling worden in rekening gebracht. Voor sushi is dit 1 euro per stuk, voor gerechten 2 euro.
Het is een Japanse sushi en grill bar (waar ze dus voor de anti - sushi mensen ook vlees en groente hebben), en ooooooooh! Wat is het goddelijk!
Een kleine uitleg, want als je er voor t eerst komt, dan kan het nog best ingewikkeld zijn :)
- U kunt 2 uur lang onbeperkt bestellen van de menu kaart (6 rondes)
- Het aantal gerechten dient u zelf in te vullen op onze bestelformulier
- Per ronde kunt u per persoon maximaal 5 gerechten bestellen
- De volgende bestelling kan genuttigd worden indien de vorige bestelling genuttigd is.
Om verspilling te voorkomen hanteren wij een verspillings beleid. Restanten als gevolg van over bestelling worden in rekening gebracht. Voor sushi is dit 1 euro per stuk, voor gerechten 2 euro.
Er is een soort grote kaart, waar allemaal cijfertjes op staan. Op die kaart moet je door middel van streepjes met het potlood aangeven welk gerecht je wilt nemen. Deze gerechten kun je vinden op de menu kaart, waar alle gerechten voorzien zijn van nummers, en die je dus dan op dat formulier kunt invullen.
BesteVriendinnetje houdt super veel van sushi, en ik walg ervan. Maar voor de niet sushi liefhebbers, een schrale troost. Er zijn heel veel (en superlekkere!) groente en vleesgerechten die je kunt bestellen.
Kortom, ik vind dit een heerlijk, gezellig en knus restaurantje om zeker vaker te komen. Je betaald ong. 19.80 per persoon om 6 rondes lang onbeperkt te eten. En geloof me, je gaat als een plofzak naar huis...
X, Tot krabbels!
p.s: ik ben bezig om een manier te bedenken om elke dag te kunnen bloggen. Heeft iemand hier misschien tips voor? Tot die tijd zal ik bloggen als ik tijd heb ;)
dinsdag 2 oktober 2012
"Hoogtevrees"
Dat is echt geen pretje. Als ik ook maar op een stoel sta, dan begin ik misselijk te worden en wil ik niks anders dan er zo snel mogelijk weer van af.
Het liefste mijd ik alles wat hoger is dan vaste grond. Helaas gaat dit niet altijd. Zo ben ik in 2008 toch in het vliegtuig gestapt, omdat ik heel graag naar Spanje wilde. Dat heeft me wel over de drempel heen gezet. Voordat ik het vliegtuig instapte klotste alles van binnen, ik bespaar je de details. Maar fijn vond ik het niet. Ik was gelukkig toen ik weer vaste grond onder mijn voeten kreeg. Maar helaas, 14 dagen later moest ik weer dat rot ding in.
Zo gaat dat met alles. Moet ik een eng wiebelig trapje op, waarbij ik naar beneden kan kijken? Ik raak al overstuur als ik op de eerste trede sta en voel dat "het beweegt".
Nog zo'n leuk voorbeeld: BesteVriendinnetje en ik zijn ooit een keer naar WalibiWorld geweest met school. Zij weet natuurlijk dat ik een bangepoeperd ben als ik hoger dan de grond sta (en als er een spin in de buurt is, en dat ik het heel eng vind als een enge man me aanspreekt, en dat ik er niet van hou om in het donker buiten te lopen - alleen, en zo maar door.. Ja.. Ik ben een Bangepoeperd..), dus toen ik heel stoer wilde doen en zei "Pff, daar ben ik echt niet bang voor hoor!". Toen ik eenmaal in dat ding zat (het was een reuzenrad, met zo'n enge cabine dat nog beweegt ook(!)) en hij een tree omhoog ging, was het zover. Ik was overstuur en stopte pas met snikken en huilen toen ik weer op de grond stond. Veilig en wel. Zonder het gevaar dat ik ter plette kan vallen. De rest van de dag heb ik alleen maar in de draaimolen gezeten (grapje..).
Ik heb echt een hele ernstige vorm van hoogtevrees. De meeste mensen (die ik ken dan) hebben hoogtevrees van hoge hoogtes (snappen jullie me nog?), ik heb het al als ik van een versteende verhoging af moet stappen (nee, niet van de stoeprand..) Als ik op een krukje moet staan breekt het zweet me spontaan uit, en tril ik net zo lang tot ik weer veilig met beide benen op de grond sta.
Hebben jullie een ernstige vorm van een bepaalde angst?
X, Tot Krabbels!
Het liefste mijd ik alles wat hoger is dan vaste grond. Helaas gaat dit niet altijd. Zo ben ik in 2008 toch in het vliegtuig gestapt, omdat ik heel graag naar Spanje wilde. Dat heeft me wel over de drempel heen gezet. Voordat ik het vliegtuig instapte klotste alles van binnen, ik bespaar je de details. Maar fijn vond ik het niet. Ik was gelukkig toen ik weer vaste grond onder mijn voeten kreeg. Maar helaas, 14 dagen later moest ik weer dat rot ding in.
Zo gaat dat met alles. Moet ik een eng wiebelig trapje op, waarbij ik naar beneden kan kijken? Ik raak al overstuur als ik op de eerste trede sta en voel dat "het beweegt".
Nog zo'n leuk voorbeeld: BesteVriendinnetje en ik zijn ooit een keer naar WalibiWorld geweest met school. Zij weet natuurlijk dat ik een bangepoeperd ben als ik hoger dan de grond sta (en als er een spin in de buurt is, en dat ik het heel eng vind als een enge man me aanspreekt, en dat ik er niet van hou om in het donker buiten te lopen - alleen, en zo maar door.. Ja.. Ik ben een Bangepoeperd..), dus toen ik heel stoer wilde doen en zei "Pff, daar ben ik echt niet bang voor hoor!". Toen ik eenmaal in dat ding zat (het was een reuzenrad, met zo'n enge cabine dat nog beweegt ook(!)) en hij een tree omhoog ging, was het zover. Ik was overstuur en stopte pas met snikken en huilen toen ik weer op de grond stond. Veilig en wel. Zonder het gevaar dat ik ter plette kan vallen. De rest van de dag heb ik alleen maar in de draaimolen gezeten (grapje..).
Ik heb echt een hele ernstige vorm van hoogtevrees. De meeste mensen (die ik ken dan) hebben hoogtevrees van hoge hoogtes (snappen jullie me nog?), ik heb het al als ik van een versteende verhoging af moet stappen (nee, niet van de stoeprand..) Als ik op een krukje moet staan breekt het zweet me spontaan uit, en tril ik net zo lang tot ik weer veilig met beide benen op de grond sta.
Hebben jullie een ernstige vorm van een bepaalde angst?
X, Tot Krabbels!
maandag 1 oktober 2012
"Love to be me again!"
Sinds ik weer op school zit, zit ik weer lekker in mijn vel. Ik ben niet meer zo verlegen en vind het fijn als mensen me "prettig gestoord" noemen, of als mensen lachen om mijn onhandige dingen en opmerkingen.
Hoe dit opeens zo is gekomen weet ik niet, maar ik ben er blij mee! Ik geniet van het leven, samen met mijn lieve vriend. Kun je nagaan hoe goed het maar is dat ik weer op school zit!
Ook met de vrienden van liefje ben ik anders in de omgang tegenwoordig. Ik ben meer mezelf tegen hun, en krijg daar ook steeds vaker complimentjes over. Hoewel ik nog steeds verlegen ben, en ook echt niet snel een gesprek met een totaal vreemd iemand bij de bushalte zal beginnen, weet ik dat het allemaal goed gaat komen.
Ik ben meer zeker van mezelf en durf meer te zeggen en te doen. Ook in de klas merk ik het. Als er iemand iets zegt waar ik het niet mee eens ben, ben ik plots niet meer op mijn bekkie gevallen, maar heb ik een weerwoord.
Misschien komt het wel omdat ik mezelf heb hervonden. Ik draag weer make - up, en ben weer bijna net zo spontaan als vroeger. Hoewel ik niet veel vrije tijd heb, probeer ik te genieten van elke seconden die ik heb, samen met de liefde van mijn leven en met mijn vrienden, en gosh.. Ik ben weer helemaal gelukkig met mezelf
(oké, misschien een paar pondjes minder.. maar da's wat anders niet !?)
X, Tot Krabbels!
Hoe dit opeens zo is gekomen weet ik niet, maar ik ben er blij mee! Ik geniet van het leven, samen met mijn lieve vriend. Kun je nagaan hoe goed het maar is dat ik weer op school zit!
Ook met de vrienden van liefje ben ik anders in de omgang tegenwoordig. Ik ben meer mezelf tegen hun, en krijg daar ook steeds vaker complimentjes over. Hoewel ik nog steeds verlegen ben, en ook echt niet snel een gesprek met een totaal vreemd iemand bij de bushalte zal beginnen, weet ik dat het allemaal goed gaat komen.
Ik ben meer zeker van mezelf en durf meer te zeggen en te doen. Ook in de klas merk ik het. Als er iemand iets zegt waar ik het niet mee eens ben, ben ik plots niet meer op mijn bekkie gevallen, maar heb ik een weerwoord.
Misschien komt het wel omdat ik mezelf heb hervonden. Ik draag weer make - up, en ben weer bijna net zo spontaan als vroeger. Hoewel ik niet veel vrije tijd heb, probeer ik te genieten van elke seconden die ik heb, samen met de liefde van mijn leven en met mijn vrienden, en gosh.. Ik ben weer helemaal gelukkig met mezelf
(oké, misschien een paar pondjes minder.. maar da's wat anders niet !?)
X, Tot Krabbels!
Abonneren op:
Posts (Atom)