"i hate exams"

De afgelopen 3 weken ben ik vooral bezig geweest met toetsen maken en stampen. Dit was even weer wennen. Ik had aantekeningen over getypt in mijn computer, maar dit ging niet zo geslaagd. Volgende periode ga ik dan maar ook gewoon alles opschrijven, aangien dit een stuk makkelijker en fijner werk om de stof in mijn hoofd te stampen. Dus veel tijd heb ik niet gehad.

Ook heeft het niet echt wat uitgehaald, want bij mijn eerste 2 toetsen had ik de eerste keer een 3.7 & een 3,8 te pakken, voor de vakken CKV en nederlands. Daarna ben ik nog harder wezen sturderen, en dit worp gelukkig wel vruchten af. Ook begint mijn leven een heel stuk spannender op dit moment. Veel nieuwe blunders en vrienden zijn er bij gekomen met mijn nieuwe opleiding. Dat houd dus in dat ik een stuk meer leesvoer heb ;) voor jullie dus..

Affin, nadat ik de toetsen mocht inhalen heb ik een nette 8,5 gescoord voor CKV en heb ik Nederlands met een mooie 6,0 behaald voor deze periode :)

X, Tot Krabbels!

"Tandartsvrees"

De laatste tijd heb ik een beetje last van mijn gebit. Ik poets het goed, maar toch doet alles wat ik eet en drink pijn. Erg vervelend, zul je denken. BEL EEN TANDARTS!

Ik probeer mezelf er al een paar weken van te overtuigen om gewoon een tandarts te bellen. Ik ben namelijk doodsbang voor de tandarts. Ik durf niet. Als ik er alleen al aan denk word ik misselijk.

Toch heb ik besloten dat zodra ik mijn rooster weet voor in de herfstvakantie (morgen dus) ik voor volgende week een afspraak ga maken. Misschien wel voor de week daarop omdat ik veel, maar dan ook echt heel veel toetsen heb en die allemaal aankomende week moet voorbereiden.

Eigenlijk vertel ik dit zodat het op papier staat en ik dan ook echt moet gaan, niet omdat dit echt heel erg boeiend is voor jullie om te lezen. Maar misschien als jullie me minder bang maken (dus niet zeggen dat jij ook niet durft :P) dat ik dan wat sneller de moed heb om te gaan.

(mijn vriend is niet zo goed in moed inpraten, die zegt gewoon dat ik moet gaan, maar ik heb nog steeds niet gebeld..)

X, Tot krabbels!

"Hoogtevrees"

Dat is echt geen pretje. Als ik ook maar op een stoel sta, dan begin ik misselijk te worden en wil ik niks anders dan er zo snel mogelijk weer van af.

Het liefste mijd ik alles wat hoger is dan vaste grond. Helaas gaat dit niet altijd. Zo ben ik in 2008 toch in het vliegtuig gestapt, omdat ik heel graag naar Spanje wilde. Dat heeft me wel over de drempel heen gezet. Voordat ik het vliegtuig instapte klotste alles van binnen, ik bespaar je de details. Maar fijn vond ik het niet. Ik was gelukkig toen ik weer vaste grond onder mijn voeten kreeg. Maar helaas, 14 dagen later moest ik weer dat rot ding in.

Zo gaat dat met alles. Moet ik een eng wiebelig trapje op, waarbij ik naar beneden kan kijken? Ik raak al overstuur als ik op de eerste trede sta en voel dat "het beweegt".

Nog zo'n leuk voorbeeld: BesteVriendinnetje en ik zijn ooit een keer naar WalibiWorld geweest met school. Zij weet natuurlijk dat ik een bangepoeperd ben als ik hoger dan de grond sta (en als er een spin in de buurt is, en dat ik het heel eng vind als een enge man me aanspreekt, en dat ik er niet van hou om in het donker buiten te lopen - alleen, en zo maar door.. Ja.. Ik ben een Bangepoeperd..), dus toen ik heel stoer wilde doen en zei "Pff, daar ben ik echt niet bang voor hoor!". Toen ik eenmaal in dat ding zat (het was een reuzenrad, met zo'n enge cabine dat nog beweegt ook(!)) en hij een tree omhoog ging, was het zover. Ik was overstuur en stopte pas met snikken en huilen toen ik weer op de grond stond. Veilig en wel. Zonder het gevaar dat ik ter plette kan vallen. De rest van de dag heb ik alleen maar in de draaimolen gezeten (grapje..).

Ik heb echt een hele ernstige vorm van hoogtevrees. De meeste mensen (die ik ken dan) hebben hoogtevrees van hoge hoogtes (snappen jullie me nog?), ik heb het al als ik van een versteende verhoging af moet stappen (nee, niet van de stoeprand..) Als ik op een krukje moet staan breekt het zweet me spontaan uit, en tril ik net zo lang tot ik weer veilig met beide benen op de grond sta.

Hebben jullie een ernstige vorm van een bepaalde angst?
X, Tot Krabbels!

"Empty"

Sinds mijn goede vriend mij in de steek heeft gelaten voel ik me alleen. Hij kon niet geopereerd worden, en het doet pijn dat als ik op stap ga, mijn trouwe vriend niet in mijn tas zit zodat ik mooie plaatjes kan schieten.

Natuurlijk, ik heb een Slimme Telefoon, maar het is toch niet hetzelfde. Ik mis het krakgeluid dat hij maakte als hij weer een volledig perfect plaatje voor me had geschoten, ik mis het mooie paarse vrolijke kleurtje, ik mis het uitschelden omdat ik zijn kabeltje weer eens kwijt ben geraakt.. Ik mis mijn camera!

En ik weet niet voor wat ik hem moet vervangen. Vriendlief en ik hebben het niet breed, maar ik stel hoge eisen aan een nieuwe beste vriend, zo moet deze minstens net zo goed zijn, al niet beter. Ik moet hem elke dag bij me kunnen dragen, het liefst moet ik hem kunnen opladen, want batterijen vergeet ik. Ook moet hij goed in te stellen kunnen zijn en hoog kunnen presteren.

En misschien heb ik jullie hulp wel nodig. Ik weet niet wat voor merk ik moet kiezen. Aangezien mijn Nikon het na een jaar en 9 dagen voor gezien hield, en ik iemand ken met hetzelfde probleem, durf ik het niet aan om opnieuw voor een Nikon te kiezen. De kwaliteit was zeer goed, ik heb er nooit problemen mee gehad, alleen dan dat mijn lens er mee ophield. En dat terwijl ik hem al een tijdje niet had gebruikt!

En nu lieve lezer, wil ik weten wat voor camera jij gebruikt. Welk merk? Hoe tevreden ben je ermee? Hoelang heb je hem al? Is de kwaliteit goed? Welke prijsklasse ongeveer? Want ik weet het echt niet meer, ik heb een beetje rondgeneusd, en ik kan niks vinden dat totaal aan mijn eisen voldoet.

X, Tot krabbels!

"My dear friend"

Zucht... Zucht... En nog eens zucht. Mijn goede vriend de camera is er mee gestopt. Hij wil zijn lens er niet meer uitlaten, maar als ie dat wel doet, dan is het wel erg moeilijk voor meneer om weer zijn lens terug erin te stoppen, zelfs als ik het echt heel lief vraag, zegt ie gewoon nee, dat doe ik niet.

Dus ik heb de Media Markt gebeld, om te vragen of ik mijn goede vriend kan laten opereren. Wat ik wel een beetje jammer vond, is dat hij er op 9 juli geen zin meer in had om mooie foto's te maken, maar dat ik hem vorig jaar op 1 juli heb gekocht met een jaar garantie. Dus meneer is er 9 dagen te laat mee uit gescheden. (is dat een woord?). De mevrouw aan de telefoon zei dat ik hem eventueel naar de MediaMarkt zou kunnen brengen, dat hun mijn vriend zouden opsturen en dat ik dan van Nikon een soort offerte krijg, en dat ik of ik nou wel of niet de operatie wil laten plegen dat ik sowieso 35 euro bezorgkosten moet betalen.

En als ik mijn lieve vriend wél wil laten opereren, heeft ze me gewaarschuwd dat het waarschijnlijk een duur grapje word, want ik zal dan de arbeidskosten en materiaal kosten moeten betalen (dus de operatie aan de lens), en dat zou duurder zijn dan de camera zelf.

Samen met vriendlief heb ik dan ook besloten om er een punt achter te zetten. Hij was leuk, ik heb hem meegezeuld, hij heeft honderden mooie plaatjes voor mij vastgelegd. Maar voor wat hij had gekost kan ik een betere nieuwe voor hebben.

Dus lieve vriend. ik heb je gezeuld, we hebben samen een prachtjaar gehad, maar bij deze, onze vriendschap is voorbij. Bedankt voor alle mooie plaatjes, maar tot ik een nieuwe goede vriend heb gevonden, zal mijn slimme telefoon jou vriendschap overnemen!

P.S: Iemand nog tips voor goede cameras?
X, Tot krabbels!

"Accident"

Vandaag was mijn een á laatste dag op het werk. Het beloofde een saaie dag te worden, met gewone werkzaamheden, en bepaalde collega's die ik niet meer - als collega zal zien. Ik ben de laatste 2 weken erg demotiverend bezig, en voornamelijk dagdromend de werkdag aan het doorhalen, dit is misschien niet zo'n slimme krabbel actie...

Vanmorgen was ik lege kratjes op een container naar achter aan het brengen. Maar was vergeten om de touwtjes aan elkaar vast te knopen. In het magazijn kreeg ik ruzie met deze container (en de kratjes die daarop stonden), dat ding bleef hangen en wilde niet voorruit, maar ook achteruit bleek een zware klus voor dat vervelende stuk vreten!

Ik dus trekken en duwen, en voor ik het wist.. Had ik hele erge hoofdpijn. Zo'n kratje (gelukkig was ie leeg) is met de punt op mijn hoofd gedonderd en heeft mijn voorhoofd van een niet al te mooie bult voorzien. Van de schrik kwamen de tranen over mijn wangen, niet eens van de pijn, maar dat ding kwam gewoon echt uit het niets! Toen er een collega aankwam, die mij hoorde schelden op het schuldige kratje. De collega, dé schat, zei dat ik iets uit de vriezer op moest duikelen om het te koelen, zodat de zwelling minder zou worden.

Ik hollen naar de vriezer (is dat ding toch nog ergens goed voor), waarna ik een half uur boven heb gezeten met een zak bevroren erwtjes. De bedrijfsleider maakte nog een leuke grap: "Nu heb je nog een aandenken aan C1000 hahaha". Ja erg grappig.

De rest van de dag ben ik als de bruid van frankenstein door het gebouw heen gehuppeld, maar gelukkig is de zwelling alweer een stuk minder, en is de hoofdpijn weggetrokken.

Nu is het wachten tot de plek alle kleuren van de regenboog heeft gezien, en uiteindelijk weer mijn eigen kleurtje krijgt.

Tot die tijd, zou ik natuurlijk een waanzinnig verhaal kunnen verzinnen over een vet vechtpartij, dat ik alleen dit heb, maar de tegenstander - dié ligt in het ziekenhuis!

(yeah right..)

X, Tot krabbels!

"How to be positive"

Ik denk dat iedereen wel eens een baaldag heeft. Vandaag had ik er dus een. Maar inplaats van jullie daar mee te vervelen, dacht ik, ik laat jullie weten hoe ik mijn baaldag om probeer te zetten in een betere dag (niet altijd geluk gegarandeerd)

1. Ik denk aan mijn lieve vriend.

Dat is niet zo moeilijk toch? Als je een vriend of vriendin hebt (kan natuurlijk ook je beste vriend(in) zijn) dan komt er meestal vanzelf een glimlach op je gezicht. Denk aan de momenten dat jullie lekker samen op de bank zitten te knuffelen of gezellig in bed een filmpje kijken.

2. Er komt wel weer een eind aan.

Net zoals elke dag, of die nou leuk is of niet, komt er ook een einde aan de baaldag. Denk eraan dat je in de avond weer lekker naar bed kan, gaan dromen en dat je de volgende dag wél met het goede been uit bed stapt :)

3. Haal meer uit je werk/school.

Bedenk dat je niet de enigste bent die op je werk/school rondloopt. Er zijn genoeg andere mensen, en al heb je er niet altijd even veel zin in, je kunt altijd lekker een praatje maken. Gek genoeg vrolijk ik daar altijd wat van op. Ik vind het leuk om met mensen te praten, en daar kan mijn dag ook een stuk beter van worden/


4. Chocolade

Iedereen weet wel dat er in chocolade een stofje zit waar je gelukkig van wordt (wist je dat niet? Nou bij deze!). Dus waar wacht je op? Ren naar de supermarkt/drogist en haal al de producten waar je chocolade in kan vinden, of nog beter, ga zelf chocolade taart of cake bakken, lekker een (droevige) cd op zetten, en tijdens het kokkerellen lekker de longen uit je lijf zingen (schreeuwen?). Na het bakken en de cd weer uit te hebben gezet (wel pas nádat je ouders/broertje/zusje/buurman/etc 10 heeft moeten vragen of het wat zachter kan natuurlijk, zet je lekker een film op (hoe meer humor, hoe beter) en peuzel je lekker je zelfgemaakte troostvoer op.

5. Het kan altijd slechter.

Tja, deze spreekt wel voor zichzelf denk ik?

Hebben mijn lezertjes nog leuke tips tegen een baaldag?
X, Tot krabbels!

"Reaching out"

Ik ben erg afwezig geweest de afgelopen dagen. Niet alleen op blogland, maar overal. Ik heb mezelf verstopt in mijn E-Reader, die ik een dag na de bestelde dag binnen heb gekregen.

Ik voel me nog steeds raar over mijn werk, en moet eerlijk zeggen dat ik nog steeds niet weet wat ik moet doen.

Na gisterochtend, dat gevuld was met kapsalons bellen, die allemaal hetzelfde zeiden ("Nee, helaas, we zijn al voorzien van genoeg personeel/stagiaires" of iets in die trant) heb ik besloten om het ROC in te schakelen voor serieuze hulp.

Ik vind het leuk om te schrijven, van gedichten tot stukjes op mijn blog, tot een review van een film of een boek, waar ik mijn mening en mijn creativiteit in kan uiten.

Dus bedacht ik me dat Journalistiek wel iets voor mij zou zijn, alleen helaas. Hiervoor heb je alleen een opleiding op het HBO, en daarvoor moet je toch je havo - of niveau 4 mbo diploma voor hebben, en hoe graag ik ook zou willen, hier ben ik niet van in het bezit.

Dus heb ik het "Matchpoint" gebeld van het ROC - Flevoland, met mijn vraag over hoe ik het snelste naar de journalistieke kant zou kunnen, helaas was dit niet mogelijk, ze hebben daar geen opleiding die een doorstroming heeft tot journalistieke uitstroming.

De opleiding die het dichtste bij komt, is dan toch wel evenementenorganisatie, op niveau 4, waar ik aangenomen voor moet worden na een soort auditie.

Daar zou ik 3 jaar mee bezig zijn, en dan naar het HBO kunnen gaan, om de opleiding te volgen die ik eigenlijk toch wel al heel lang wil doen.

Ik heb al ongeveer uitgerekend dat dit traject me 7 jaar gaat kosten.
Maar dan heb ik wel 2 diploma's op zak, waarmee ik 2 verschillende richtingen op kan, en heb ik de opleiding gedaan waar ik mee kan doen, waar ik zo dol op ben, namelijk schrijven voor een tijdschrift.

Hebben mijn lezertjes ook dromen op gebied van werk?
X, Tot krabbels!

"First day of school"

Wat een dag. Mijn dag begon vandaag om half 6, en dat alleen zodat ik lekker rustigaan kon doen om me klaar te maken voor de kennismakings/educatiedag vandaag op het ROC in Lelystad.

Het was eigenlijk best saai. Eerst werden we achter een computer gegooid, om een of andere domme test te maken, en daarna moesten we elkaars haar wassen.

Toen kregen we een groepsopdracht, en ik dacht hier komt het, er komt wat leuks! Nee hoor, we moesten vakanties in gaan plannen -_-'.

Toen gingen de 2 docenten met iedereen even apart zitten om te vertellen of je voor de opleiding was aangenomen. Met mijn 20 jaar was ik de oudste, en het schijnt dat als je kapster wilt worden, dat je dan nog best jong bent als je van school af komt, dus ik had er al een beetje een hard hoofd in. Het is omdat ik het graag wil, maar anders had ik bij voorbaat waarschijnlijk al afgehaakt.

Toen ik aan de beurt was voor het gesprek kwam het al: Je bent te oud, en ik maar denken dat 20 nog jong is dacht ik, mij werd altijd verteld dat je zo oud bent als jeje voelt, toch? Lekker dan. En nu? Vroeg ik.

Nou ik zou eventueel mee kunnen delen aan de opleiding, maar alléén als ik vóór 1 September een werkplek heb, zodat ik deze opleiding BBL kan doen (Werken & Leren)

Als dit niet lukt? Dan zit ik nog in de knoop, want ik wil heel graag terug naar school, ik denk dat ik dan iets met media ga doen. Het lijkt me echt awesome om bijv. fotografie opleiding te doen, of iets met schrijven. Ik heb een Niveau 2 diploma, dus dat betekend dat ik eventueel op niveau 3 kan instromen, iemand suggesties?

X, Tot krabbels!

Off topic: het is nu 01.03, en ik lag lekker te slapen op de bank toen vriendlief mij wakker maakte. Ik schrok me dood! Bleek onze zwangere poes aan het bevallen te zijn! Er zijn nu 2 kleintjes uit, en ik ben af en toe foto's aan het maken. Morgen zal ik die zo snel mogelijk plaatsen!

"Bleeding to death"

Het gebeurde toen mijn vinger naar het bakje ging. Het bakje champignons die in de aanbieding was.. Ik wilde het bakje pakken, omdat mijn leidinggevende vroeg welke datum erop stond. Mijn vinger ging erheen, kwam steeds dichterbij..

En toen mijn vinger het bakje aanraakte, toen voelde ik een hevige scheut van pijn. Toen ik mijn vinger weghaalde, sijpelde het bloed er van alle kanten uit. Snel ben ik met mijn bloedende vinger naar de slagerij afdeling gegaan, voor een EHBO-pleister..

Paper cuts doen pijn..

"Oh no! ...I'm pregnant"

Zoals ik al had verteld in mijn voorstel blogje, hebben wij een poes van pak en beet net een jaar die zwanger is.

Ze is nu echt heel erg dik, en liefje ging vanmorgen even voelen aan haar buikje, en voelde er eentje trappen. Echt superleuk!

Mijn beste vriendin en ik hadden gisteren een bananendoos meegenomen van het werk, en daar heb ik een lekker plekje voor haar gemaakt op onze kamer. Die is redelijk donker, dus ook heel koel. Dat is alleen maar fijn voor dat beestje. Voor haar is het nu niet goed om stress te hebben, dus houden we haar boven.

Wel heeft ze hondjelief 2 keer een flinke krabbel gegeven. Waar door hondjelief een beetje bang is geworden voor de poes.

Nu ligt ze lekker in haar doosje en wachten we tot haar lieve kittens er zijn!

Ik hoop dat ik tegen die tijd mijn oplader van de camera heb gevonden (die ik dus kwijt ben :( ). En dat we thuis zijn, zodat als er wat gebeurd we gelijk in actie kunnen komen.

X, Tot krabbels!