"VAKANTIE!"

Vanaf vandaag heb ik lekker een weekje vrij. Een week vol avontuur en lekker doen wat ík wil staat op de planning...

Ja, dat had ik zeker wel gedroomd, helaas is de werkelijkheid dat ik 2 presentaties moet maken, een casus moet schrijven, 2 grote opdrachten voor engels moet inleveren, een mondeling voor Nederlands moet oefenen en dan heb ik ook nog 2 toetsen die ik moet voorbereiden.

Daarbij hoef ik gelukkig niet heel gek veel te werken, moet ik wel tijd maken om een nieuwe laptop voor school te kopen (zo klein en licht mogelijk, iemand tips?) én ben ik nog van plan om echt warme truien te kopen en mijn te grote truien van 3 jaar terug weg te gooien.

Dus, zoals het er nu uit ziet word het een werkvakantie met wel al 1 heel leuk vooruitzicht! Ik krijg namelijk mijn geliefde slimme telefoon terug :) (oh, dat had ik nog niet verteld, morgen meer daarover). Aankomende maandag komt pro assist mijn geliefde telefoontje tussen 8 en 12 brengen (kon niet wachten tot "vanaf 12 uur mevrouw", en aangezien ze de vorige keer een half uur te vroeg waren zelfs! (ze zouden hem tussen 18 en 22 ophalen, stond hij er al om half 6!) Hoop ik dat ik nu ook lekker op tijd ben herenigd met mijn liefde.

Ondertussen gaat het leven ook gewoon door, en ondanks al het huiswerk en alle andere bijkomstige zaken, ben ik van plan om "spontaan" met liefje uit eten te gaan (liefje weet het nog niet, dus vandaar spontaan hihihi). Ik hoop dus dat ie ergens doordeweeks vrij is en nog niet heeft afgesproken, want dan ontvoer ik hem mee naar een hele lekkere steakhouse, maar daar ook meer over als we er zijn geweest.

Verder heb ik niet zoveel te vertellen eigenlijk. Ik ben vanmorgen ziek naar huis gegaan omdat ik verging van de hoofd en buikpijn en heb geslapen tot 16 uur waarna ik me heb klaargemaakt om van 18 tot 22 te werken (op mijn 2e werkdag vond ik het nou niet zo gepast om me ziek te melden..) En vandaar dus dat ik om half 4 (zo ongeveer) heel opgewekt een logje aan het maken ben, gewoon omdat ik heb geslapen, en dat heeft me erg veel goed gedaan (voel me ook echt een stuk beter).

Hebben jullie een leuke vakantie in het verschiet?
X, Tot Krabbels!

"Hoogtevrees"

Dat is echt geen pretje. Als ik ook maar op een stoel sta, dan begin ik misselijk te worden en wil ik niks anders dan er zo snel mogelijk weer van af.

Het liefste mijd ik alles wat hoger is dan vaste grond. Helaas gaat dit niet altijd. Zo ben ik in 2008 toch in het vliegtuig gestapt, omdat ik heel graag naar Spanje wilde. Dat heeft me wel over de drempel heen gezet. Voordat ik het vliegtuig instapte klotste alles van binnen, ik bespaar je de details. Maar fijn vond ik het niet. Ik was gelukkig toen ik weer vaste grond onder mijn voeten kreeg. Maar helaas, 14 dagen later moest ik weer dat rot ding in.

Zo gaat dat met alles. Moet ik een eng wiebelig trapje op, waarbij ik naar beneden kan kijken? Ik raak al overstuur als ik op de eerste trede sta en voel dat "het beweegt".

Nog zo'n leuk voorbeeld: BesteVriendinnetje en ik zijn ooit een keer naar WalibiWorld geweest met school. Zij weet natuurlijk dat ik een bangepoeperd ben als ik hoger dan de grond sta (en als er een spin in de buurt is, en dat ik het heel eng vind als een enge man me aanspreekt, en dat ik er niet van hou om in het donker buiten te lopen - alleen, en zo maar door.. Ja.. Ik ben een Bangepoeperd..), dus toen ik heel stoer wilde doen en zei "Pff, daar ben ik echt niet bang voor hoor!". Toen ik eenmaal in dat ding zat (het was een reuzenrad, met zo'n enge cabine dat nog beweegt ook(!)) en hij een tree omhoog ging, was het zover. Ik was overstuur en stopte pas met snikken en huilen toen ik weer op de grond stond. Veilig en wel. Zonder het gevaar dat ik ter plette kan vallen. De rest van de dag heb ik alleen maar in de draaimolen gezeten (grapje..).

Ik heb echt een hele ernstige vorm van hoogtevrees. De meeste mensen (die ik ken dan) hebben hoogtevrees van hoge hoogtes (snappen jullie me nog?), ik heb het al als ik van een versteende verhoging af moet stappen (nee, niet van de stoeprand..) Als ik op een krukje moet staan breekt het zweet me spontaan uit, en tril ik net zo lang tot ik weer veilig met beide benen op de grond sta.

Hebben jullie een ernstige vorm van een bepaalde angst?
X, Tot Krabbels!

"Love to be me again!"

Sinds ik weer op school zit, zit ik weer lekker in mijn vel. Ik ben niet meer zo verlegen en vind het fijn als mensen me "prettig gestoord" noemen, of als mensen lachen om mijn onhandige dingen en opmerkingen.

Hoe dit opeens zo is gekomen weet ik niet, maar ik ben er blij mee! Ik geniet van het leven, samen met mijn lieve vriend. Kun je nagaan hoe goed het maar is dat ik weer op school zit!

Ook met de vrienden van liefje ben ik anders in de omgang tegenwoordig. Ik ben meer mezelf tegen hun, en krijg daar ook steeds vaker complimentjes over. Hoewel ik nog steeds verlegen ben, en ook echt niet snel een gesprek met een totaal vreemd iemand bij de bushalte zal beginnen, weet ik dat het allemaal goed gaat komen.

Ik ben meer zeker van mezelf en durf meer te zeggen en te doen. Ook in de klas merk ik het. Als er iemand iets zegt waar ik het niet mee eens ben, ben ik plots niet meer op mijn bekkie gevallen, maar heb ik een weerwoord.

Misschien komt het wel omdat ik mezelf heb hervonden. Ik draag weer make - up, en ben weer bijna net zo spontaan als vroeger. Hoewel ik niet veel vrije tijd heb, probeer ik te genieten van elke seconden die ik heb, samen met de liefde van mijn leven en met mijn vrienden, en gosh.. Ik ben weer helemaal gelukkig met mezelf

(oké, misschien een paar pondjes minder.. maar da's wat anders niet !?)

X, Tot Krabbels!

"Voetbal Woede (Ajax - Twente)"

Gisteravond kwam liefje thuis na het werk en plofte op de bank om de voetbalwedstrijd van Ajax tegen Twente te kijken. Ik hoorde veel gescheld achter me, samen met de nodige AAAH!! en "Kutmongool".

Ik snap echter geen bal van voetbal, en ben gestopt om het proberen te begrijpen. Toch vind ik het leuk om de geluiden te horen die de jongens maken. Opeens komt er een brul (ze klinken allemaal hetzelfde, dus ik weet nooit of het een goede of slechte brul is..'. Dan juich ik mee. Soms is dat een goedgeplaatste juich, maar ik krijg ook regelmatig een vieze blik naar me toegewerpt.. Dan was het dus de tegenpartij...

Erg logisch vind ik het niet. Ik snap sowieso niet waarom mensen (vooral mannen) naar spelers op een grasveld kijken die achter een bal aanrennen.

Ooit heb ik een tweet gehad waarin de vrouwenuitleg staat, die gaat als volgt:

Voor alle vrouwen die voetbal niet begrijpen: Goal is als de postbode 'n H&M pakket brengt, en een tegengoal is als maatje 34 niet meer past!

Door die tweet snap ik er nog steeds niks van, maar ik vond hem wel grappig om mede te delen ;).

Affin, liefje heeft dus weer veel gebruld. Hij vond het een saaie wedstrijd, maar toen ik zei dat hij het toch niet hoeft te kijken, kreeg ik "ja, maar het kan zo omslaan en dan heb ik  alsnog een vette wedstrijd gemist!". Juist.. Na ong. 59 minuten kwam ie dan, de goal voor Ajax. Een hele harde brul volgde, en hij was zo hard dat ik dacht dat ik dacht dat liefje doodging. Echt waar, dat is geen grap. Na 59 chagrijnig zijn geweest was hij weer helemaal in z'n nopjes en kon hij weer lachen. Ik daarentegen, blijf erbij dat er niks aan is om naar een paar dudes te kijken die elkaar zowat de hersens inslaan voor een bal en die dan proberen om die bal in een doel van touw met staal te schoppen, om vervolgens rond je dertigste zoveel blessures te hebben dat je van de rest van je leven op de bank thuis moet zitten omdat je knieen, je pezen en alle overige spieren al meerdere keren zijn gescheurd en je bijna niet meer kan lopen. Serieus.. Wat is de pret daarvan (Oke, die miljoenen die je verdient zijn mooi meegenomen) maar toch.

X, Tot krabbels!

"How's life, just like... study"

Hallo allemaal! Zo. Hier is het lang stil geweest...
Ik ben er nog hoor, zeker wel, mijn school is weer begonnen en daar heb ik het heel erg druk mee op het moment. Elke dag zit ik tot half 5, en als klap op de vuurpijl heeft mijn geliefde laptop het begeven. Volgende maand kom ik dus weer helemaal terug (als ik een nieuwe laptop heb), en tot die tijd schrijf ik op de computer van mijn vriendje de blogjes. Omdat ik het echt superdruk  heb met school, gaat dit 3 x per week gebeuren, op de zaterdag, zondag en de woensdag. Dus vanaf morgen komt er een splinternieuwe blog van mij, en ik zal jullie vanaf morgen ook weer allemaal gaan lezen. Als ik weer een nieuwe laptop heb kom ik helemaal terug, dan ben ik namelijk van plan om vooruit te schrijven, alleen moet ik nog even kijken hoe en wat dat gebeuren. Ik wilde even laten weten dat hier morgen weer een blogje komt over mij en mijn spannende leven, dit zal dus een blog worden die kort samenvat hoe de eerste weken op school zijn, woensdag een uitleg over hoe ik de blogjes ga maken, en vanaf volgende week zaterdag komt er weer een post online. Tot die tijd ben ik super benieuwd hoe het met mijn lieve lezertjes gaat!

X, Tot Krabbels!
P.S : vanaf morgen ga ik jullie ook weer bezoeken :)

"Wreck it"

Misschien dat  jullie het wel al kennen, "Wreck this journal" van Keri Smith. Ik ben er gisteren op Instagram op gestuit, en ik ben helemaal verliefd. Ik ben vroeger heel creatief geweest, maar het is weg. Het enige wat ik doe is schrijven, en ik heb dit blog nog niet zo lang, dus ik vergeet het heel vaak. Misschien moet ik hem maar eens gaan instellen als mijn start pagina...

Wreck this journal is een boek. Een boek met opdrachten. De opdrachten zijn creatief, en uiteindelijk ziet het boek er afschuwelijk uit. Enkele opdrachten:
- Spill coffee over the page
- Take the book for a walk
- Chew on this page
- Take the book under the shower with you
- Find a high place and drop the book

en dat moet je dan op een creatieve manier uitvoeren. Dit boek staat zeker op mijn verlanglijstje om mijn creativiteit terug te vinden. En natuurlijk maak ik een apart topic, zodat jullie van mijn creativiteit kunnen genieten!

X, Tot krabbels!

"Empty"

Sinds mijn goede vriend mij in de steek heeft gelaten voel ik me alleen. Hij kon niet geopereerd worden, en het doet pijn dat als ik op stap ga, mijn trouwe vriend niet in mijn tas zit zodat ik mooie plaatjes kan schieten.

Natuurlijk, ik heb een Slimme Telefoon, maar het is toch niet hetzelfde. Ik mis het krakgeluid dat hij maakte als hij weer een volledig perfect plaatje voor me had geschoten, ik mis het mooie paarse vrolijke kleurtje, ik mis het uitschelden omdat ik zijn kabeltje weer eens kwijt ben geraakt.. Ik mis mijn camera!

En ik weet niet voor wat ik hem moet vervangen. Vriendlief en ik hebben het niet breed, maar ik stel hoge eisen aan een nieuwe beste vriend, zo moet deze minstens net zo goed zijn, al niet beter. Ik moet hem elke dag bij me kunnen dragen, het liefst moet ik hem kunnen opladen, want batterijen vergeet ik. Ook moet hij goed in te stellen kunnen zijn en hoog kunnen presteren.

En misschien heb ik jullie hulp wel nodig. Ik weet niet wat voor merk ik moet kiezen. Aangezien mijn Nikon het na een jaar en 9 dagen voor gezien hield, en ik iemand ken met hetzelfde probleem, durf ik het niet aan om opnieuw voor een Nikon te kiezen. De kwaliteit was zeer goed, ik heb er nooit problemen mee gehad, alleen dan dat mijn lens er mee ophield. En dat terwijl ik hem al een tijdje niet had gebruikt!

En nu lieve lezer, wil ik weten wat voor camera jij gebruikt. Welk merk? Hoe tevreden ben je ermee? Hoelang heb je hem al? Is de kwaliteit goed? Welke prijsklasse ongeveer? Want ik weet het echt niet meer, ik heb een beetje rondgeneusd, en ik kan niks vinden dat totaal aan mijn eisen voldoet.

X, Tot krabbels!

"The greatest gift"

Mijn lieve vriend en ik gaan aankomende zondag vieren dat wij 1 jaar samen zijn. Het lijkt nog zo kort geleden dat wij elkaar ontmoetten in de C1000 en dat we voor het eerst oogcontact kregen.

Vriendlief is altijd heel zorgzaam als ik mij niet lekker voel, waar ik altijd heel erg behoefte aan heb. Als ik mij niet lekker voel, wil ik het liefst een lichaam naast mij hebben dat mij warm houdt, en waar ik me lekker in kan verstoppen. Heerlijk vind ik dat.

Vriendlief zei gisteren dat hij voor aanstaande Zondag graag een leuk cadeau voor mij wil kopen, en ik heb tegen hem gezegd dat dit niet hoeft, hoewel ik eerlijk durf toe te geven dat ik een meisje met veel wensen ben, vind ik het net zo fijn om gewoon heerlijk de hele dag met hem op bedje te vertoeven, of dat hij lekker een ontbijtje op bed voor me maakt, en voor de rest alleen maar lekker knuffelen en vrijen - bijvoorbeeld. Want het grootste geschenk heeft hij me al gegeven, vanaf onze eerste ontmoeting bij de C1000, en dit geschenk lieve lezer, dat is zijn liefde.

X, Tot krabbels!

"My dear friend"

Zucht... Zucht... En nog eens zucht. Mijn goede vriend de camera is er mee gestopt. Hij wil zijn lens er niet meer uitlaten, maar als ie dat wel doet, dan is het wel erg moeilijk voor meneer om weer zijn lens terug erin te stoppen, zelfs als ik het echt heel lief vraag, zegt ie gewoon nee, dat doe ik niet.

Dus ik heb de Media Markt gebeld, om te vragen of ik mijn goede vriend kan laten opereren. Wat ik wel een beetje jammer vond, is dat hij er op 9 juli geen zin meer in had om mooie foto's te maken, maar dat ik hem vorig jaar op 1 juli heb gekocht met een jaar garantie. Dus meneer is er 9 dagen te laat mee uit gescheden. (is dat een woord?). De mevrouw aan de telefoon zei dat ik hem eventueel naar de MediaMarkt zou kunnen brengen, dat hun mijn vriend zouden opsturen en dat ik dan van Nikon een soort offerte krijg, en dat ik of ik nou wel of niet de operatie wil laten plegen dat ik sowieso 35 euro bezorgkosten moet betalen.

En als ik mijn lieve vriend wél wil laten opereren, heeft ze me gewaarschuwd dat het waarschijnlijk een duur grapje word, want ik zal dan de arbeidskosten en materiaal kosten moeten betalen (dus de operatie aan de lens), en dat zou duurder zijn dan de camera zelf.

Samen met vriendlief heb ik dan ook besloten om er een punt achter te zetten. Hij was leuk, ik heb hem meegezeuld, hij heeft honderden mooie plaatjes voor mij vastgelegd. Maar voor wat hij had gekost kan ik een betere nieuwe voor hebben.

Dus lieve vriend. ik heb je gezeuld, we hebben samen een prachtjaar gehad, maar bij deze, onze vriendschap is voorbij. Bedankt voor alle mooie plaatjes, maar tot ik een nieuwe goede vriend heb gevonden, zal mijn slimme telefoon jou vriendschap overnemen!

P.S: Iemand nog tips voor goede cameras?
X, Tot krabbels!

"I wonder.."

Ik heb vragen over de meest bizarre dingen. En nu vraag ik me af of jullie er ook wel eens over nadenken lieve lezers.

ik vraag me af:

- Hoe de wereld is ontstaan (Alle respect voor alle geloven, maar ik kan me niet voorstellen dat er een man in de hemel met zijn vingers knipt en "BAM", de wereld is er) (het is niet de bedoeling om iemand te beledigen, maar gewoon mijn mening)
- Waarom er regen bestaat (is toch vies?!)
- Waarom mensen elkaar niet kunnen accepteren. (ik bedoel, of je nou zwart, geel of paars bent... We zijn allemaal van hetzelfde "ras" toch?)
- Waarom mannen zo van voetbal houden (ik zal het nooit begrijpen)
- Waarom mensen schelden met kanker. (het is een ziekte die tot nu toe niet genezen kan worden en heel veel mensen pijn bezorgd, dus waarom schelden met deze vreselijke ziekte?)
- Waarom ze Alcohol hebben uitgevonden (het is lekker, maar ook heel slecht voor je, hetzelfde geldt voor sigaretten trouwens)

En zo zijn er meer diepzinnige, en minder diepzinnige vragen waar ik mee zit, maar om dat hier nou allemaal op te sommen, dan wordt het wel een hele lange lijst.

Hebben jullie ook (diepzinnige) vragen waar je waarschijnlijk nooit antwoord op zal krijgen?
X, Tot krabbels

"How to be positive"

Ik denk dat iedereen wel eens een baaldag heeft. Vandaag had ik er dus een. Maar inplaats van jullie daar mee te vervelen, dacht ik, ik laat jullie weten hoe ik mijn baaldag om probeer te zetten in een betere dag (niet altijd geluk gegarandeerd)

1. Ik denk aan mijn lieve vriend.

Dat is niet zo moeilijk toch? Als je een vriend of vriendin hebt (kan natuurlijk ook je beste vriend(in) zijn) dan komt er meestal vanzelf een glimlach op je gezicht. Denk aan de momenten dat jullie lekker samen op de bank zitten te knuffelen of gezellig in bed een filmpje kijken.

2. Er komt wel weer een eind aan.

Net zoals elke dag, of die nou leuk is of niet, komt er ook een einde aan de baaldag. Denk eraan dat je in de avond weer lekker naar bed kan, gaan dromen en dat je de volgende dag wél met het goede been uit bed stapt :)

3. Haal meer uit je werk/school.

Bedenk dat je niet de enigste bent die op je werk/school rondloopt. Er zijn genoeg andere mensen, en al heb je er niet altijd even veel zin in, je kunt altijd lekker een praatje maken. Gek genoeg vrolijk ik daar altijd wat van op. Ik vind het leuk om met mensen te praten, en daar kan mijn dag ook een stuk beter van worden/


4. Chocolade

Iedereen weet wel dat er in chocolade een stofje zit waar je gelukkig van wordt (wist je dat niet? Nou bij deze!). Dus waar wacht je op? Ren naar de supermarkt/drogist en haal al de producten waar je chocolade in kan vinden, of nog beter, ga zelf chocolade taart of cake bakken, lekker een (droevige) cd op zetten, en tijdens het kokkerellen lekker de longen uit je lijf zingen (schreeuwen?). Na het bakken en de cd weer uit te hebben gezet (wel pas nádat je ouders/broertje/zusje/buurman/etc 10 heeft moeten vragen of het wat zachter kan natuurlijk, zet je lekker een film op (hoe meer humor, hoe beter) en peuzel je lekker je zelfgemaakte troostvoer op.

5. Het kan altijd slechter.

Tja, deze spreekt wel voor zichzelf denk ik?

Hebben mijn lezertjes nog leuke tips tegen een baaldag?
X, Tot krabbels!

"Need some information"

Ik ben echt gék op lezen, maar helaas is ons huis niet gemaakt voor veel boekenkasten. Met 5 diertjes, en een ruime zithoek, hebben we bijna geen ruimte.

Een paar jaar geleden heeft mijn oma een E-Reader gekocht, en is er helemaal gelukkig mee. Eerst was ik er sceptisch over, maar nu lijkt het een goede uitkomst. Het lijkt me echt een super handig ding, en dat niet alleen, hoe Fashionable is zo'n klein digitaal dingetje, waar je boeken op kunt lezen!

Bij dit logje heb ik dan ook een vraag lieve lezer,
Heb jij een e-reader? Zo ja, hoe is hij in gebruik en welk merk heb je ?

X, Tot krabbels!

POTD #03

Heb jij deze gemaakt?
Jazeker!
Hoe dan?
Ik heb geen flauw idee!

Vriendjelief ging vanmiddag voetballen met z'n vrienden. Ik heb mijn lieftallige camera natuurlijk al heel lang niet gebruikt, en heb m nog nooit gebruikt op de "sportstand". Dit was dus mijn kans! Het is vandaag mooi weer geweest, en ik dacht, ik ga even lekker mee, kan ik gelijk deze stand van mijn camera uitvogelen.

En dat is denk ik wel gelukt. Ik heb enkele mooie actiefoto's kunnen maken, ik heb er geen tips voor, en heb ook geen tactiek gebruikt. Het enige wat ik heb gedaan, is de bal proberen te volgen en op gevoel mooie foto's proberen te maken (let wel, van de 250 foto's die ik heb gemaakt, zijn er nog 149 mooie foto's over).

Ik moet eerlijk zeggen dat dit nog niet eens de mooiste is, maar aangezien ik de spelers onbekend wil houden, net zoals ik zelf dat wil, vond ik deze wel het mooiste. Het is een actiefoto, en iemand die ik zelf toevallig ook niet ken (Vriendlief heeft veel vrienden), en ik vond dat voetje erg leuk! Een actiefoto die je normaal eigenlijk van de voorkant ziet ;).

Wat vind jij lieve lezer?
X, Tot krabbels!

"Give them positive"

Ze speelde slecht, heel slecht. Mijn vriendlief heeft bijna zitten huilen zo slecht waren ze.

Daar zaten we dan, ik nog met lichte hoofdpijn, vrienden en vriendlief samen op de bank wachtend tot onze jongens het af zouden maken. Wachtend tot ze de Denen zouden afslachten. 24 minuten lang waren ze goed. Ze hadden een goede aanval. Totdat de eerste goal gemaakt werd, toen verloren ze hun zelfverzekerdheid.

En nu, nu zijn wij Nederlanders teleurgesteld in onze jongens. Dat is natuurlijk ook heel teleurstellend, maar we moeten positief blijven denken als het om Duitsland gaat. Wedden dat onze jongens daar niet zo makkelijk opgeven? We hebben een prachtteam, en als dat doelpunt niet was gevallen, dan hadden we niet alleen kansen gehad, maar ook zeker daden!

X, Tot krabbels

"Lost and Found"

Vanmiddag kwam ik thuis uit mijn werk, en dacht ik, even lekker met onze zwangere poes knuffelen. Maar zwangere poes was weg !

Nadat ik in paniek ben geraakt, heb ik een beetje kattenvoer gepakt, en ben op pad gegaan. Ik heb mensen in de buurt gevraagd, en heb in alle bosjes gekeken. Na 2 uur zoeken, met wat hulp hier en daar helaas nog steeds niks.

Verslagen ging ik naar huis, en kwam ik op het idee om net buiten het hek een bakje voer neer te zetten en hopend dat ze daar op af zou komen, zat ik tegen de schuur aan. En ja hoor, 15 minuten later kwam ze vrolijk aangewandeld om te eten. Snel heb ik haar opgepakt en weer veilig naar binnen gebracht.

X, Tot krabbels!

"Bleeding to death"

Het gebeurde toen mijn vinger naar het bakje ging. Het bakje champignons die in de aanbieding was.. Ik wilde het bakje pakken, omdat mijn leidinggevende vroeg welke datum erop stond. Mijn vinger ging erheen, kwam steeds dichterbij..

En toen mijn vinger het bakje aanraakte, toen voelde ik een hevige scheut van pijn. Toen ik mijn vinger weghaalde, sijpelde het bloed er van alle kanten uit. Snel ben ik met mijn bloedende vinger naar de slagerij afdeling gegaan, voor een EHBO-pleister..

Paper cuts doen pijn..

"My Glasses and me"

Ik heb echt een haat-liefde verhouding met mijn bril.

Ik haat mijn bril. Ik zie het zo: Als mensen mij zien met mij bril, zien ze mijn handicap, namelijk dat ik zonder bril blind ben, dus stel ze willen me bestelen, ofzo iets, hoeven ze alleen maar te zorgen dat mijn bril afgaat, want hé, ze ziet dan toch niks!

En dan is er nog de issue of het staat of niet. Opzich heb ik wel een brillengezicht, dus het staat me wel, maar toch vind ík het vreselijk staan! Nee, geef mij maar lenzen, je hebt er s' ochtends ruzie mee, en s' avonds net zo veel ruzie, maar de rest van de dag hoef je geen metaal (of kunststof) ding met glazen behuizing op je neus te schuiven omdat hij van je neus afglijd.

Maar ik hou ook weer van mijn bril, vanwege 1 simpele reden.
Hij is er al vanaf mijn 11e, hij is wel eens van uiterlijk en kleur gewijzigd, maar tot nu toe is het altijd een trouwe vriend, hoeveel ik m ook uitscheld als ik m niet kan vinden als ik net wakker ben, en hoeveel ik hem haat als er een vuiltje op zit als ik zit te lezen, hij is er altijd voor me geweest. Er is nooit een moment geweest als ik hem inruilde voor mijn lenzen, dat ie zei,: "je hebt me ingeruild, ik ben je beste vriend niet meer!". Nee, het is mijn beste vriend, mijn rechter hand en ik kan altijd op 'm bouwen!

X, Tot krabbels!

- oh, en ik heb een doeltje behaald! Ik heb namelijk de oplader van mijn geliefde camera gevonden :D