"First days"

Ik heb jullie nog even niks verteld, maar vandaag had ik mijn eerste werkdag!

Ik werk sinds vandaag (08.00 om precies te zijn) bij de Albert Heijn in het centrum van Almere haven. Een eerste werkdag is altijd weer spannend. Hoewel dit mijn derde supermarkt is in 5 jaar, en ik bijna alle afdelingen in de supermarkt heb gezien, blijft het spannend om naar een nieuwe supermarkt te verhuizen.

Vanmorgen was ik dan ook 1 bonk vol zenuwen. Om 6 uur ging mijn telefoontje af, en om half 7 sprong ik eruit. Na de dagelijkse verzorging, ging ik (veel te vroeg...) naar beneden om nog even wat te drinken. En toen ging ik naar mijn werk (wel 5 minuten verderop :P).

Eenmaal daar aangekomen was ik meer nieuwsgierig dan gespannen. Met wat voor mensen zal ik te maken krijgen? Mogen ze me wel? Wat is hun werkwijze? Zullen het leuke collega's zijn? Een beetje alsof je naar een nieuwe klas gaat. Het werk is vertrouwd, maar toch is alles en iedereen anders. Ik werk nu in een nieuwe omgeving en met allemaal nieuwe mensen om me heen. En voor een verlegen meisje dat liever in een hoekje staat dan om echt met mensen te praten, is dat elke keer best wel weer lastig.

Gelukkig viel het allemaal mee. Na een korte kennismaking met de bedrijfsleider (letterlijk: "ik kan je wel aan iedereen voorstellen, maar dat ben je toch voor 12.00 nog vergeten") en het ijs was gebroken. Andere mensen hoefde mijn zweterige handjes niet te voelen, en ik hoefde me niet opgelaten te voelen dat iedereen naar me zou kijken met een blik van "Oh, dat is dus dat nieuwe meisje." (ik weet hoe dat gaat, die blik heb ik ook wel eens naar een 'nieuwe' geworpen).

Op naar de broodafdeling. Altijd weer spannend om in een nieuw team te recht te komen (waar kom ik nu weer terecht?). Gelukkig heb ik vandaag met erg gezellige mensen gewerkt. Ik denk dat dit wel een geslaagd baantje is. Ik voelde me echt op me gemak met deze mensen, en gelukkig zijn ze ook erg gezellig!

Ik verheug me er al op om vrijdag weer te gaan werken :)

X, Tot krabbels

Dinner @ Kimono

Vorige week donderdag heb ik samen met BesteVriendinnetje weer eens een lekker meiden - shop - in - de - stad - met - uit eten te houden. Eerst gingen we dus uit eten, en dit was bij de "Kimono".

Het is een Japanse sushi en grill bar (waar ze dus voor de anti - sushi mensen ook vlees en groente hebben), en ooooooooh! Wat is het goddelijk!

Een kleine uitleg, want als je er voor t eerst komt, dan kan het nog best ingewikkeld zijn :)

- U kunt 2 uur lang onbeperkt bestellen van de menu kaart (6 rondes)
- Het aantal gerechten dient u zelf in te vullen op onze bestelformulier
- Per ronde kunt u per persoon maximaal 5 gerechten bestellen
- De volgende bestelling kan genuttigd worden indien de vorige bestelling genuttigd is.

Om verspilling te voorkomen hanteren wij een verspillings beleid. Restanten als gevolg van over bestelling worden in rekening gebracht. Voor sushi is dit 1 euro per stuk, voor gerechten 2 euro.

Bron

Er is een soort grote kaart, waar allemaal cijfertjes op staan. Op die kaart moet je door middel van streepjes met het potlood aangeven welk gerecht je wilt nemen. Deze gerechten kun je vinden op de menu kaart, waar alle gerechten voorzien zijn van nummers, en die je dus dan op dat formulier kunt invullen. 

BesteVriendinnetje houdt super veel van sushi, en ik walg ervan. Maar voor de niet sushi liefhebbers, een schrale troost. Er zijn heel veel (en superlekkere!) groente en vleesgerechten die je kunt bestellen. 

Kortom, ik vind dit een heerlijk, gezellig en knus restaurantje om zeker vaker te komen. Je betaald ong. 19.80 per persoon om 6 rondes lang onbeperkt te eten. En geloof me, je gaat als een plofzak naar huis...

X, Tot krabbels!

p.s: ik ben bezig om een manier te bedenken om elke dag te kunnen bloggen. Heeft iemand hier misschien tips voor? Tot die tijd zal ik bloggen als ik tijd heb ;)

"Hoogtevrees"

Dat is echt geen pretje. Als ik ook maar op een stoel sta, dan begin ik misselijk te worden en wil ik niks anders dan er zo snel mogelijk weer van af.

Het liefste mijd ik alles wat hoger is dan vaste grond. Helaas gaat dit niet altijd. Zo ben ik in 2008 toch in het vliegtuig gestapt, omdat ik heel graag naar Spanje wilde. Dat heeft me wel over de drempel heen gezet. Voordat ik het vliegtuig instapte klotste alles van binnen, ik bespaar je de details. Maar fijn vond ik het niet. Ik was gelukkig toen ik weer vaste grond onder mijn voeten kreeg. Maar helaas, 14 dagen later moest ik weer dat rot ding in.

Zo gaat dat met alles. Moet ik een eng wiebelig trapje op, waarbij ik naar beneden kan kijken? Ik raak al overstuur als ik op de eerste trede sta en voel dat "het beweegt".

Nog zo'n leuk voorbeeld: BesteVriendinnetje en ik zijn ooit een keer naar WalibiWorld geweest met school. Zij weet natuurlijk dat ik een bangepoeperd ben als ik hoger dan de grond sta (en als er een spin in de buurt is, en dat ik het heel eng vind als een enge man me aanspreekt, en dat ik er niet van hou om in het donker buiten te lopen - alleen, en zo maar door.. Ja.. Ik ben een Bangepoeperd..), dus toen ik heel stoer wilde doen en zei "Pff, daar ben ik echt niet bang voor hoor!". Toen ik eenmaal in dat ding zat (het was een reuzenrad, met zo'n enge cabine dat nog beweegt ook(!)) en hij een tree omhoog ging, was het zover. Ik was overstuur en stopte pas met snikken en huilen toen ik weer op de grond stond. Veilig en wel. Zonder het gevaar dat ik ter plette kan vallen. De rest van de dag heb ik alleen maar in de draaimolen gezeten (grapje..).

Ik heb echt een hele ernstige vorm van hoogtevrees. De meeste mensen (die ik ken dan) hebben hoogtevrees van hoge hoogtes (snappen jullie me nog?), ik heb het al als ik van een versteende verhoging af moet stappen (nee, niet van de stoeprand..) Als ik op een krukje moet staan breekt het zweet me spontaan uit, en tril ik net zo lang tot ik weer veilig met beide benen op de grond sta.

Hebben jullie een ernstige vorm van een bepaalde angst?
X, Tot Krabbels!

"Love to be me again!"

Sinds ik weer op school zit, zit ik weer lekker in mijn vel. Ik ben niet meer zo verlegen en vind het fijn als mensen me "prettig gestoord" noemen, of als mensen lachen om mijn onhandige dingen en opmerkingen.

Hoe dit opeens zo is gekomen weet ik niet, maar ik ben er blij mee! Ik geniet van het leven, samen met mijn lieve vriend. Kun je nagaan hoe goed het maar is dat ik weer op school zit!

Ook met de vrienden van liefje ben ik anders in de omgang tegenwoordig. Ik ben meer mezelf tegen hun, en krijg daar ook steeds vaker complimentjes over. Hoewel ik nog steeds verlegen ben, en ook echt niet snel een gesprek met een totaal vreemd iemand bij de bushalte zal beginnen, weet ik dat het allemaal goed gaat komen.

Ik ben meer zeker van mezelf en durf meer te zeggen en te doen. Ook in de klas merk ik het. Als er iemand iets zegt waar ik het niet mee eens ben, ben ik plots niet meer op mijn bekkie gevallen, maar heb ik een weerwoord.

Misschien komt het wel omdat ik mezelf heb hervonden. Ik draag weer make - up, en ben weer bijna net zo spontaan als vroeger. Hoewel ik niet veel vrije tijd heb, probeer ik te genieten van elke seconden die ik heb, samen met de liefde van mijn leven en met mijn vrienden, en gosh.. Ik ben weer helemaal gelukkig met mezelf

(oké, misschien een paar pondjes minder.. maar da's wat anders niet !?)

X, Tot Krabbels!

"Voetbal Woede (Ajax - Twente)"

Gisteravond kwam liefje thuis na het werk en plofte op de bank om de voetbalwedstrijd van Ajax tegen Twente te kijken. Ik hoorde veel gescheld achter me, samen met de nodige AAAH!! en "Kutmongool".

Ik snap echter geen bal van voetbal, en ben gestopt om het proberen te begrijpen. Toch vind ik het leuk om de geluiden te horen die de jongens maken. Opeens komt er een brul (ze klinken allemaal hetzelfde, dus ik weet nooit of het een goede of slechte brul is..'. Dan juich ik mee. Soms is dat een goedgeplaatste juich, maar ik krijg ook regelmatig een vieze blik naar me toegewerpt.. Dan was het dus de tegenpartij...

Erg logisch vind ik het niet. Ik snap sowieso niet waarom mensen (vooral mannen) naar spelers op een grasveld kijken die achter een bal aanrennen.

Ooit heb ik een tweet gehad waarin de vrouwenuitleg staat, die gaat als volgt:

Voor alle vrouwen die voetbal niet begrijpen: Goal is als de postbode 'n H&M pakket brengt, en een tegengoal is als maatje 34 niet meer past!

Door die tweet snap ik er nog steeds niks van, maar ik vond hem wel grappig om mede te delen ;).

Affin, liefje heeft dus weer veel gebruld. Hij vond het een saaie wedstrijd, maar toen ik zei dat hij het toch niet hoeft te kijken, kreeg ik "ja, maar het kan zo omslaan en dan heb ik  alsnog een vette wedstrijd gemist!". Juist.. Na ong. 59 minuten kwam ie dan, de goal voor Ajax. Een hele harde brul volgde, en hij was zo hard dat ik dacht dat ik dacht dat liefje doodging. Echt waar, dat is geen grap. Na 59 chagrijnig zijn geweest was hij weer helemaal in z'n nopjes en kon hij weer lachen. Ik daarentegen, blijf erbij dat er niks aan is om naar een paar dudes te kijken die elkaar zowat de hersens inslaan voor een bal en die dan proberen om die bal in een doel van touw met staal te schoppen, om vervolgens rond je dertigste zoveel blessures te hebben dat je van de rest van je leven op de bank thuis moet zitten omdat je knieen, je pezen en alle overige spieren al meerdere keren zijn gescheurd en je bijna niet meer kan lopen. Serieus.. Wat is de pret daarvan (Oke, die miljoenen die je verdient zijn mooi meegenomen) maar toch.

X, Tot krabbels!

"How's life, just like... study"

Hallo allemaal! Zo. Hier is het lang stil geweest...
Ik ben er nog hoor, zeker wel, mijn school is weer begonnen en daar heb ik het heel erg druk mee op het moment. Elke dag zit ik tot half 5, en als klap op de vuurpijl heeft mijn geliefde laptop het begeven. Volgende maand kom ik dus weer helemaal terug (als ik een nieuwe laptop heb), en tot die tijd schrijf ik op de computer van mijn vriendje de blogjes. Omdat ik het echt superdruk  heb met school, gaat dit 3 x per week gebeuren, op de zaterdag, zondag en de woensdag. Dus vanaf morgen komt er een splinternieuwe blog van mij, en ik zal jullie vanaf morgen ook weer allemaal gaan lezen. Als ik weer een nieuwe laptop heb kom ik helemaal terug, dan ben ik namelijk van plan om vooruit te schrijven, alleen moet ik nog even kijken hoe en wat dat gebeuren. Ik wilde even laten weten dat hier morgen weer een blogje komt over mij en mijn spannende leven, dit zal dus een blog worden die kort samenvat hoe de eerste weken op school zijn, woensdag een uitleg over hoe ik de blogjes ga maken, en vanaf volgende week zaterdag komt er weer een post online. Tot die tijd ben ik super benieuwd hoe het met mijn lieve lezertjes gaat!

X, Tot Krabbels!
P.S : vanaf morgen ga ik jullie ook weer bezoeken :)

"It's not that easy"

Sinds een paar weken ben ik op zoek naar een bij baan, want: 7 September mag ik terug keren in de school banken!

Ja je leest het goed lieve lezer, ik ben aangenomen voor de opleiding Medewerker Evenementen Organisatie 4 :D.

Nu ben ik dus druk op zoek naar een bijbaan, waarbij ik tot 7 September veel kan werken, en daarna in het weekend/avond door kan gaan, maar wat een gedoe is dat zeg! Nergens hebben ze nog vakantiegangers nodig, en hulpkrachten voor de Zaterdag ook al niet meer. Nu heb ik me ingeschreven voor een online studenten uitzendbureau, en me aangemeld bij de PostNL. Desnoods neem ik er nog een krantenwijk bij.

Gelukkig krijg ik studiefinanciering, en is het al goed als ik tussen de 200 en de 500 (beetje ruim..) erbij verdien, dus ik reageer gewoon op alles wat mij interessant lijkt. Morgen ga ik naar de stad op sollicitatie formulieren te verzamelen. Vrijdag wil ik de dag spenderen om ze in te vullen om ze dan zaterdag weer in te leveren. Dat wordt nog een hele klus, maar ik wil zo graag nog een maandje werken...

X, Tot krabbels!